Eten, Wroeten, Schoffelen – de YFM Schooltuin

Alweer twee weken geleden was de vieze hippie te gast bij de Youth Food Movement schooltuintjes in Park Frankendael, Amsterdam.

Maarten heeft een mooi bordje gemaaktNou moet ik zeggen: ik kende het hele begrip schooltuintjes al niet. Wij leerden op de basisschool een keer pepernoten bakken, en dat was het wel. Ik zag de struiken op het schoolplein eerder als een bron van stokken, en dus zwaardgevechten. Maar het schijnt dat een flinke hoeveelheid stadskinderen eens in de schooljaren een eigen vierkante meter krijgt om groente te verbouwen. Zo’n project incorporeert dan biologie, aardrijkskunde, verzorging en wat al niet meer.

Je leert echt ontzettend veel in een groentetuin, zelfs al binnen een paar uur. Ik zie mezelf graag als doorgewinterde voedselactivist, maar feit blijft dat ik niet wist hoe ik een schoffel moest hanteren, of hoe ik brandnetel uit kan trekken zonder gestoken te worden (altijd met je palm open erop af, en de onderste stam-steel tussen duim en wijsvinger stevig beetpakken en uittrekken).

Het leukste is de eetbare rondleiding. “Hier heb je gele wortel,” zegt Baaf Vonk terwijl hij een geel worteltje uit de aarde trekt en overhandigt, “en hier een paarse en oranje – heb je deze bloemen al geproefd? En moet je kijken, dit is een tsjoga biet, als ik die nu doormidden snijdt, ziet het er echt mooi uit. Eet maar op. En deze bloemetjes. Ja, gewoon helemaal in je mond steken, met steel en al… Lekker hè? Een soort radijssmaak.”

Gele wortel

“En dit is –“ zegt hij als we een streek vol grote, groene bladeren passeren.

“Kool!” roep ik trots uit. De vieze hippie weet ook wel wat.

“Heel goed ja. En hier, in het midden…”

Als hij de bladeren naar buiten vouwt, zie je inderdaad een klein frotje groen. Wat het is? Een soort boomknoppen, maar dan uitgebreider. Het binnenste van de kool, waar de bladeren steeds groter groeien?

Het blijkt een baby-bloemkool te zijn. En nu hij dat zo uitspreekt, wacht eens even. Bloem. Kool. Bloemkool! Misschien niet zo snugger, maar ik ben zelf erg trots op mijn etymologische ontdekking. Ik zie het al staan: “Bloemkool. De bloem van de kool.”

De uivlieg had de uien al ontdekt; overal maden.

Mag ik van jou, van de Vergeten Groenten, “rettich”?

Wanneer we later langs de courgettes komen, en ik de gele bloemetjes zie, roep ik uit: “Die moet je plukken! Ik heb ze verkocht zien worden voor vijf euro per bloem! Dan worden jullie rijk!”

“Ja,” antwoordt Marjolijn, “maar we willen liever courgettes.”

Hard werken

“Ja, dus?” zeg ik. Marjolijn, de biologe, kijkt me grijnzend aan. “Als je de bloemen plukt, krijg je geen vruchten. De vrucht groeit altijd vanuit de bloem.”

En daarom zijn die bloemetjes dus zo duur. Omdat je met een beetje geduld een hele courgette had gehad. Ik was er zelf niet op gekomen, maar het is allemaal heel logisch, als je er zo over na denkt.

Het is niet alleen maar lekker op je billen zitten wortels eten, maar ook hard werken in de schooltuin. In de brandende zon staan we urenlang te schoffelen, spannen we netten, en trekken we ontzettend veel onkruid uit. Daar kreeg de vieze hippie dan wel een halve boodschappentas vol verse, biologische groente voor terug.

Lijkt dat je ook wel wat? Als je (in de buurt van) Amsterdam bent, mag je altijd een ochtend langskomen om te helpen. Neem contact op met Lisanne: 0615276204 / lisannebuik at gmail.com of Baaf: Twitter / baaf.vonk at gmail.com kun je contact opnemen met Baaf Vonk om een ochtend mee te werken in de schooltuin.

Advertenties