Vieze Veganist 6: Forks over Knives

Sommigen zeggen dat een plantaardig dieet extreem is. Maar miljoenen mensen liggen elk jaar op de operatietafel, waar hun lichaam open gesneden wordt en een ader van hun been in hun hart genaaid wordt… Dat zou je ook extreem kunnen noemen.
– Forks over Knives

Ik had al eerder over deze film gehoord, en mede dankzij de vette piratenstijl-poster keek ik er al een tijd naar uit. Forks over Knives, dat klinkt cool! Een soort van, vorken, om je groente mee te prikken, in plaats van messen, waar je vlees mee snijdt?

Niet helemaal. De symbolische (maar iets té symbolisch, als je het mij vraagt) titel verwijst naar vorken (dieet) boven scalpels (medicijnen): wat je eet is machtiger dan een operatie, en plantaardig voedsel voorkomt en bestrijdt terminale ziektes. Aldus Forks over Knives.

Dit is geen film die je kijkt omdat je een film wil kijken. Ik zag ‘m gisteravond tijdens het repareren van een rokje en het inkorten van een t-shirt, en wellicht is dat wel de beste manier om deze film te ‘kijken’: als hoorspel. Er zijn nogal veel smakeloze beelden van opengesneden lichamen, grafische animaties van volgeslibde aders en in stukken gesneden dierenvlees. Mjam.

De laatste jaren zijn er veel prachtig visuele en stilistisch scherpe voedseldocumentaires uitgebracht (zie Food Film Festival). Deze film past daar niet tussen. Het is ont-zet-tend Amerikaans, vol tranentrekkers en ‘schokkende’ beelden, die op sentiment in dienen te spelen. Op deze nuchtere Hollandse kwam het allemaal een beetje overdreven over (en dat terwijl ik juist achter de boodschap van de film sta).

Het is ook geen film die je kijkt als je al een tijd veganist bent. De meeste informatie die erin voorkomt, ken je dan namelijk al. De verbanden tussen overmatige vleesconsumptie en hartaandoeningen? Check. Tussen melkproducten en stoelgang? Check. De neergang van de Aziatische gezondheid sinds ze een Westers voedingspatroon hebben aangenomen? Check.

En als je een korte aandachtsspanne hebt, is het ook niet echt iets: Forks over Knives is behoorlijk repetitief, en mist elke vorm van humor of charisma. Een soort schooltelevisie voor volwassenen, waarbij men de ‘kinderachtige’ delen er gewoon uit heeft geknipt: het resultaat is een lange zit van informatie, informatie, informatie.

 

Sommige van die informatie is ontzettend interessant. Neem het gegeven van de Noorse bezetting: toen de Nazi’s tussen 1940 en 1945 Noorwegen bezetten, namen zij de Noorse vlees- en zuivelproductie in voor Duits gebruik. Wat blijkt: in die vijf jaar steeg de levensverwachting en gezondheid van de Noren aanzienlijk – en na de oorlog kelderde de volksgezondheid snel weer tot het vroegere niveau.

Forks over Knives is dus best het kijken waard. Al was het maar omdat je wat kleding moet verstellen, en iets op de achtergrond aan wilt hebben. Of omdat je benieuwd bent naar de verbanden tussen voedsel en gezondheid (en het prettig vindt als de term ‘vegan’ vermeden wordt). Daarnaast kan het ook een goede motivatie zijn voor mensen die al langer plantaardig eten, om hen eraan te herinneren waarom ze dat ook alweer doen.

Zie het niet als een ‘film’, maar als een non-fictie boek dat je in 90 minuten van je beeldscherm kan lezen. Als je anderhalf uur over hebt is het best het kijken waard, maar ja, in die tijd zou je ook een mooi veganistisch drie-gangen diner kunnen bereiden – en dat is leuker en overtuigender dan Forks over Knives kijken.

Advertenties