Heimwee

Ik ben al drie dagen terug, maar heb me er nog niet toe kunnen zetten om de ‘op vakantie’ uit de header te halen. Dat zou namelijk betekenen dat de vakantie echt voorbij is, dat mijn stage weer begonnen is, ik nog bergen werk voor mijn scriptie moet verzetten, nog steeds geen freelance werk heb weten te veroveren en oh ja, hoe zat het met die vertalingen?

Ik ben er nog niet klaar voor.

Ik blijf de straten van Barcelona voor me zien. Sant Pere Mex Baix, maar ook Jaume I, Angels, Tallers… De prachtige hitte, de late avond, de stoeptegels op Passeig de Gracia. De stank, de hippies, de tasjesdieven, de metropoortjes (en de mensen die er met drie tegelijk doorheen schieten). Het hete zand, de smerige branding, hacky sacks in het stadspark en de oude vrouwen op de bankjes, met hun bocadillo’s, die ‘joder’ zeggen en Montserrat heten.

Twee dagen was veel te weinig. Op weg terug van vakantie, in het vliegtuig dat langzaam Heathrow naderde, zag ik de uitgestrekte lichtvelden van Londen. Al die lantaarnpalen, auto’s, vrachtwagens – nergens aan de horizon kon ik het einde van Londen nog zien. En ik keek ernaar, en ik dacht:

Wat verschrikkelijk. Ik hoor hier niet.”

Datzelfde had ik,” zei A., “als ik terugvloog naar Barcelona. Dan dacht ik, zit ik hier weer in die verdorde, roodbruine bende waar al het levensgeluk verdampt en verbrandt in de zon.”

Het ligt dus niet aan Londen. Londen is een fantastische stad – het is alleen niet waar ik op dit moment wil zijn. En de afgelopen dagen heb ik mezelf ‘eruit’ gehouden door mentaal afwezig te blijven: terwijl ik van hot naar her door de stad rende voor vrienden, een feestje, een boekpresentatie, was ik in mijn hoofd ergens anders. Ergens waar “Tots Tuesday” niet kleuterdinsdag, maar dinsdag voor iedereen betekent.

Heimwee naar een vakantie, is het jullie wel eens overkomen? In de Flow-kalender las ik de tip om een collage van vakantiefoto’s te maken, maar mijn foto’s staan op de camera’s van mijn reisgezelschap en ik heb al genoeg collages aan de muur bovendien.

Als ik mezelf raad moest geven, zou ik zeggen: cultiveer het vakantie gevoel. Ga zwemmen, lig in de zon in het park, lees boeken die geen ander doel dan vermaak dienen, zeg ‘ja’ tegen nieuwe uitnodigingen en evenementen, neem een glas wijn bij de lunch, en slaap uit.

Maar de zon is ver te zoeken, en ik heb eigenlijk wel weer zin om aan het werk te gaan. Ik zou het alleen liever doen in de warmhartige, roodbruine bende waar al het levensgeluk verdampt om op elke straathoek ingeademd te worden.

Advertenties